تحقیق تاثیر اقلیم بر معماری

برای دانلود اینجا کلیک فرمایید (تحقیق آماده در مورد تاثیر اقلیم بر معماری با پوشش اقلیم های مختلف ایران در قالب فایل پاورپوینت)

تاثیر اقلیم بر معماری , تحقیق تاثیر اقلیم بر معماری , مقاله تاثیر اقلیم بر معماری , پاورپوینت تاثیر اقلیم بر معماری , ppt تاثیر اقلیم بر معماری , تاثیر اقلیم بر معماری چیست , تاثیر اقلیم در معماری , پوشش اقلیم های مختلف ایران معماری ,

تأثیر اقلیم بر معماری در ایران: بررسی پوشش‌های اقلیمی مختلف

در این مقاله، قصد داریم به طور جامع و کامل به موضوع تأثیر اقلیم بر معماری در ایران بپردازیم، به‌ویژه با تمرکز بر پوشش‌های اقلیمی مختلف این کشور. ایران، با گستردگی جغرافیایی‌اش، دارای تنوع اقلیمی بسیار است؛ از بیابان‌های گرم و خشک گرفته تا مناطق معتدل و کوهستانی، که هرکدام تأثیر خاص خود را بر شکل‌گیری معماری و ساخت و سازهای محلی گذاشته‌اند. این تنوع، نه تنها در نحوه طراحی و ساخت ساختمان‌ها بلکه در مصالح مورد استفاده، فرم و حجم بنا، و البته در فناوری‌های سنتی به کار گرفته شده، نقش مهمی داشته است.
اقلیم‌های خشک و بیابانی
در قسمت‌های جنوبی، به‌خصوص در سواحل خلیج فارس و بخش‌هایی از مرکز ایران، اقلیم‌های خشک و بیابانی غالب هستند. در این مناطق، معماری باید به گونه‌ای طراحی شود که گرمای شدید روز و سرما در شب را کنترل کند. بنابراین، مصالح مقاوم در برابر گرما، مانند خشت، آجر، و سنگ‌های محلی، در ساخت و سازهای سنتی به‌کار می‌روند. دیوارهای ضخیم و گنبدهای بلند، نه تنها در حفظ دما نقش دارند، بلکه سایه‌بان‌های طبیعی ایجاد می‌کنند. برای مثال، در یزد یا کرمان، خانه‌ها به‌گونه‌ای ساخته می‌شوند که بادگیرهای بلند، تهویه طبیعی را فراهم می‌کنند و هوا را خنک نگه می‌دارند.
علاوه بر این، ساخت و سازهای سنتی در این مناطق اغلب به سمت شرق و غرب رو به خورشید، محدود می‌شوند تا از ورود گرمای زیاد جلوگیری شود. در نتیجه، طراحی ساختمان‌ها به گونه‌ای است که از اشعه مستقیم خورشید جلوگیری کند و فضای داخلی را خنک نگه دارد. این نوع معماری، نه تنها بر اساس فناوری سنتی است، بلکه همگام با اقلیم و محیط زیست طبیعی تطابق یافته است، که نشان می‌دهد چگونه اقلیم نقش مهمی در شکل‌گیری هویت معماری در این مناطق دارد.
اقلیم معتدل و مرطوب
در بخش‌های شمالی، به‌خصوص در استان‌های گیلان و مازندران، اقلیم معتدل و مرطوب غالب است. در این نواحی، معماری به سمت حفظ سرما و کنترل رطوبت سوق پیدا می‌کند. در این مناطق، مصالحی مانند چوب، خشت و گچ، کاربرد بیشتری دارند، زیرا این مواد به‌خوبی رطوبت را مدیریت می‌کنند. در کنار این، سقف‌های شیب‌دار و پوشش‌های چوبی رایج هستند که از نفوذ باران جلوگیری می‌کنند و در عین حال، تهویه طبیعی را تسهیل می‌نمایند.
در طراحی این ساختمان‌ها، پنجره‌های بزرگ و بالکن‌های وسیع، رایج هستند؛ چرا که هوا را در داخل ساختمان جریان می‌دهند و از تجمع رطوبت جلوگیری می‌کنند. به‌علاوه، استفاده از بادگیرهای سنتی در این نواحی، نقش مهمی در خنک‌سازی ساختمان‌ها دارد، چرا که بادگیرها باد را جمع‌آوری و در داخل ساختمان هدایت می‌کنند، که این فناوری… ← ادامه مطلب در magicfile.ir